...

لطفا تاریخ را انتخاب نمایید

چیز ویژه


۲۴ دی ۱۳۹۴

توالت فرنگی یا ایرانی؟ مساله این نیست!

شهرام شهیدی

بعضی از نویسنده‌ها خیلی شیک و مجلسی مطلب می‌نویسند. یعنی باید نسیمی بوزد و بوی اقاقیا بپیچد و سبزه‌زاری و دامن یاری و… خب حالا بقیه‌اش را نپرسید. بعضی دیگر مثلا باید موسیقی ملایمی پخش شود تا ذوقشان تحریک شود. بعضی دیگر هستند که باید بخوابند و در عالم هپروت یکهو الهام عزیز بیاید سراغشان. یک عده هم خب اهل بخیه هستند و در فضا دنبال سوژه می‌گردند. من بخت برگشته اما در دستشویی است که ذهنم باز می‌شود و می‌توانم طنز بنویسم. آن هم نه مثل این فرنگی‌های سوسول در توالت فرنگی. نچ! درست در توالت ایرانی. البته برخی دوستان به من اعتراض می‌کنند که چرا می‌گویی توالت ایرانی؟ این توالت در واقع از فرهنگ مغولی وارد کشور ما شده و اسمش توالت مغولی است و سال‌ها قبل پادشاهان ایران از همین توالتی که به ظاهر اسمش فرنگی است استفاده می‌کرده‌اند و در اصل توالت ایرانی همین است که این فرنگی‌های شیاد به نام خودشان سند زده‌اند. حالا اسم پادشاهانی که از این توالت‌ها در کشورداری استفاده می‌کردند را نمی‌برم چون حوصله جار و جنجال ندارم. اما موضوع اصلی‌‌ همان است که اول گفتم. ایده‌یابی سیال در توالت مغولی! فکر کنم البته من در این قضیه اصلا تنها نیستم. یعنی حس می‌کنم بسیاری از تصمیمات مهمی که برخی هنرپیشه‌های مهم یا برخی اقتصاددان‌های معروف یا برخی سیاستمداران می‌گیرند ریشه در تصمیماتی دارد که در توالت مغولی به ذهن رسیده. این را گاهی از بوی آن می‌شود فهمید و گاهی از رنگ و لعابش. این است که من پیشنهاد می‌دهم توالت ایرانی یا مغولی را در یونسکو به عنوان یک اثر فرهنگی ثبت کنیم. تار و پالوده و بستنی اکبر مشدی و نوروز و شب یلدا و زرتشت و مولوی و این‌ها را که دادیم رفت. چیز دیگه‌ای غیر از توالت برای ثبت نداریم و می‌ترسم تا دیر بجنبیم ببینیم کشورهای همسایه این را هم به نام خودشان سند زده‌اند و چه بسا بابت هر بار مراجعه به توالت باید حق کپی رایت بپردازیم. اگر این کار را بکنیم می‌توانیم غیر از بحث سوژه‌یابی از توالت ایرانی درآمدزایی هم بکنیم و مثل «باغ – موزه» برخی توالت‌ها را به عنوان «توالت – موزه» معرفی کنیم. بعد می‌توانیم کاغذ یا عکس یا فیلم و سند برخی از اتفاقات مهم را در این موزه نگهداری کنیم. مثلا چی؟ م م م م مثلا اسناد مربوط به مراسم باشکوه آتش زدن عروسک‌های باربی در یکی از مدرسه‌های دخترانه ابتدایی گزینه خوبی است. فکر کردید الان یک تصمیم سیاسی را نام می‌برم؟ نه. ما باید مسائل بی‌بو را در «توالت – موزه» نگهداری کنیم نه تصمیمات بودار را. / چیزنا chizna.ir

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>