...

لطفا تاریخ را انتخاب نمایید

چیز ویژه


۲۵ مرداد ۱۳۹۵

فاکتور یا فاکطور مسأله این است

مسعود مرعشی

طبق یک رسم ایرانی، همیشه چند نفر از اقوام نزدیک آدم باید خارج زندگی کنن. ما هم از این قضیه مستثنی نیستیم. عموی من دلتون نخواد آمریکا زندگی می کنه. بچه که بودم خیلی مصرانه داشت از ایران تعریف می کرد و می گفت که تو امریکا وقتی غذای خوب بخوری، یهو یه «بیل» سنگین میدن دستت.
من هم توی ذهنم این صحنه رو مجسم می کردم
که طرف خوشحال داره لب و دهنش رو پاک می کنه که یهو یکی دسته بیل رو میده دست طرف و خنده اون بیچاره خشک میشه.
از خدا پنهان نیست از شما چه پنهان که به خاطر روحیه ضد امپریالیستی که از همان دوران کودکی داشتم کلی به این رسم امریکایی ها می خندیدم. بعدها متوجه شدم که منظور از بیل صورتحسابه.
اون موقع ما بازه انتخابمون در رستوران ها و ساندویچی ها نهایتا از ساندویچ تخم مرغ تا بندری دو نونه متغیر بود برای همین نمی فهمیدیم چطور میشه که صورتحساب اشک آدم رو دربیاره.
اما الان شکرخدا تنوع زیاده و بین مسیرِ منو تا توی فاکتور کلی برکت می کنه.
یعنی یه کوبیده سفارش میدی، توی منو زده بیست هزار تومن. اما باحق سرویس و مالیات بر ارزش افزوده و حق مسکن و اولاد و ایاب ذهاب و هزینه بالاسری و احتساب ترافیک، پنجاه تومن برات آب می خوره. اونجاست که می فهمی بیل یا مال آمریکاست، واسه قیمت یه پرس سلطانی تو طهرون همون فاکطور صحیح تره.

یک دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>