...

لطفا تاریخ را انتخاب نمایید

چیز ویژه


۷ آبان ۱۳۹۴

فحاشی برای آموزش اخلاق

مسعود مرعشی

مفاهیمی وجود دارد به نام «هنر برای هنر» یا «هنر برای مردم» که هنرمندان بر اساس اینکه کدام یک از این دیدگاه‌ها را قبول دارند، به خلق آثار هنری می‌پردازند.
مقوله فحش هم در کشور ما بی حساب و کتاب نیست و مبانی نظری مستحکمی دارد. با هم بخشی از آن‌ها را مرور می‌کنیم تا بدانید لشگرکشی سایبری ما به صفحات آدم‌های مختلف، بدون ریشه تاریخی نیست.
۱- فحش برای فحش: در این دیدگاه فحاش عزیز فحش را به خاطر خودش دوست دارد نه به خاطر جنبه‌های آموزشی آن. فحش به مثابه یک فضیلت است که ارج نهاده می‌شود. در همین رابطه بزرگی می‌گوید «بکوش علت فحش در دهان تو باشد نه در سوژه‌ای که بدان می‌نگری».
۲- فحش برای عدالت: شما فرض کنید طرف داور یک مسابقه ورزشی است و به ضرر تیم ما‌ رأی می‌دهد. خب بهترین روش مسالمت‌جویانه برای این که طرف به خودش بیاید چیست؟ اعتراض مدنی؟ شکایت به فدراسیون؟ نه! مسلما باید طرف را فحش‌کش کنید تا از مسیر عدالت دور نشود.
۳- فحش برای زیبایی: برای ابراز علاقه به زیبایی می‌توان از فحش استفاده کرد. چون ما از همان عنفوان کودکی هر چیزی دیده‌ایم گفته‌ایم «جون»، در نتیجه دیگر حرفمان خریدار ندارد و کسی توجهی نمی‌کند. باید با فحش زیبایی را تحسین کنیم.
۴- فحش برای ثروت: یک بنز آخرین مدل می‌بینید که خیلی هیجان‌انگیز است. جمله معمول در چنین شرایطی این است که پدر‌سگ چه بنز خوشگلی بود. حرومزاده عجب رنگی داشت، چه سری چه دمی عجب پایی! کدوم خری اینو سوار می‌شه؟ بی‌شرف حتما یا خودش دزده یا باباش با اون قیافه شخمی متالیکش. ناگفته پیداست که با این حرکت شما علاوه بر ابراز احساسات، از خودروی تولید داخل هم حمایت کرده‌اید.
۵- فحش برای قدرت‌نمایی: قرعه‌کشی کرده‌اند و تیم کشور شما با یک تیم خیلی قوی هم‌گروه شده. از طرفی یکی از تواناترین فوتبالیست‌های تاریخ در این تیم بازی می‌کند. حالا وقت چیه؟
۶- فحش برای اخلاق: از نظر شما یک آدم معروفی اخلاق را رعایت نکرده. بهترین روش این است که با فحش‌های جانانه او را هدایت اخلاقی کنیم. این کار علاوه بر متنبه شدن فرد مذکور و کمک برای بازگشت او به جامعه، طرفدارانی را نیز برای شما به همراه دارد. (بالاخره از این همه آدم یک طرفدار برای هرکسی پیدا می‌شود.)
۷- فحش برای آشنایی بیشتر: در این روش فحاش عزیز با اصواتی چون پیس پیس، مداد رنگی، نرده بوم. شلنگ شهرداری و… می‌خواهد با طرف مقابلش بیشتر آشنا شود. خلاصه هدف خیر است، اشتباه نکنید.
۸- فحش برای معاشرت بیشتر: «ببین من یه خرگوش دارم همزمان با پیانو زدن فحش می‌ده. بیا خونه‌مون ببینش!»
۹- فحش برای آموزش رانندگی: بر خلاف خارج که مردم همه بین خط رانندگی می‌کنند، اینجا خیلی‌ها قوانین را رعایت نمی‌کنند. شما که دنیا دیده‌اید، از این قضیه ناراحت می‌شوید و با گفتن «یابو اینجا، جای پیچیدنه» او را متوجه اشتباهش می‌کنید.
۱۰- فحش برای آزادی: در حال حاضر یکی از راه‌های اثبات برتری ایدئولوژیک یا بهتر بگوییم تنها راه آن فحش دادن است. «بورژوای به خون آلوده»، «جوجه عنتلکت متوهم طبقه متوسط»، «میان‌مایه چاق»، «بی‌سواد هگل‌ندان» و… ابزاری است برای رسیدن به این هدف دیرینه بشر که فقط من خوبم. در این نوع فحاشی، فحاش معتقد است تنها اوست که می‌تواند کشور را نجات دهد، آن ۹۹ درصدی که با او مخالفند مسلما نمی‌فهمند، اگر می‌فهمیدند وضع ما این نبود. / چیزنا دات آی‌آر chizna.ir

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>